Toen ik startte met mijn bedrijf geloofde ik niet echt dat ik ergens heel goed in was. Sterker nog, ik ben vanuit ellende maar gaan tekstschrijven. Waarom? Omdat ik het leven in loondienst echt niet voor me zag, als mijn ideale leven. En schrijven het enige was waar ik dacht goed in te zijn.
Ik snakte naar die autonomie
Dus was voor mijzelf beginnen de enige logische optie. Dit was in 2021. Pas door de jaren heen ontdekte ik dat mijn talent veel dieper lag, dan het schrijven van teksten. En dat het ondernemerschap, een grote mindfuck is.
Ik was niet succesvol, en zocht dat bij mijzelf
Omdat ik zo aan mijzelf en mijn eigen waarde twijfelde, greep ik alle hulp aan die ik maar kon vinden. Coach hier, traject daar, therapie zus.
Financieel, niet echt de beste manier om te ondernemen. Persoonlijk heeft het mij wel verder gebracht. Maar ik bleef met mijn bedrijf hangen op dat ene niveau. Totdat:
Er eindelijk iemand was die zei: Ik snap niet zo goed wat je doet. En voor wie je er bent.
Lekker dan. Ik als tekstschrijver, moest met mijn eigen billen bloot. Want mijn eigen boodschap was te vaag geworden. Omdat ik zo dicht met mijn neus in de materie zat.
En dit is precies wat ik bij andere ondernemers ook tegenkom.
Dit maakt het zo verklaarbaar, waarom je wel zichtbaar bent. Maar het niets binnenbrengt. Want je deelt berichten die voor jou superduidelijk zijn. Maar je doelgroep? Die heeft geen idee waar je het over hebt.
